Clip: Het gewricht mobiliseren of via het gewricht communiceren?

door | okt 27, 2016 | Pijn, Vitaliteitstherapeut | 0 Reacties

Als een beweging pijn doet, dan wordt dat vaak toegeschreven aan de ontsporing van het gewricht. Met behulp van mobiliseren of manipuleren kan men het gewricht weer centreren waardoor het weer het door midden loopt. De klacht wordt toegeschreven aan een fout aan het beweegapparaat.

In 2002 werd een casus beschreven van een pijnlijke duim en een afwijkende stand van het duimgewricht werd vastgesteld met een MRI. Na vier weken mobiliseren was de pijn verdwenen, maar een nieuwe MRI toonde aan dat het gewricht nog steeds in dezelfde afwijkende stand stond. Van centreren was geen sprake. Zoals al veel vaker is vastgesteld, kun je schade hebben zonder pijn, maar ook andersom.

Een afwijkende gewrichtsstand die ogenschijnlijk leidt tot pijn, is nog steeds in dezelfde positie, ook al is de pijn allang verdwenen

Om het schade-zonder-pijn en pijn-zonder-schadefenomeen te verklaren, ging men steeds vaker over op hypotheses als fasciale verklevingen en triggerpoints. Uit verschillende testen blijkt, dat als je een zelfde patiënt laat onderzoeken door verschillende therapeuten, dat ze op totaal verschillende plekken deze verklevingen en triggerpoints aantreffen, maar wel allemaal claimen dé oorzaak te hebben gevonden.

Het blijven zoeken naar een mechanische reden voor pijn heeft tot een explosie van therapieën geleid, die net als mobiliseren een weinig plausibel mechanisme kennen

Het hele idee dat er een biomechanische verklaring moet zijn voor een aanpak, wordt vooral gevoed door de cognitieve dissonantie. Pijn is grotendeels een ongrijpbaar fenomeen. We hebben geen pijnsensoren en we hebben ook geen vaste plaats in het brein waar we pijn ervaren. Patiënten met chronische pijn laten fMRI signalen zien die ‘all over the place’ zijn. Pijn is een individuele aangelegenheid, die in het gunstigste geval een beperkte biologische oorsprong heeft, maar een psychoneurobiologisch fenomeen is. Chronische pijn is het product van neuroplasticiteit van het brein. Daarom is het mogelijk om de pijn te bestrijden met een neppil, zelfs als de patiënt weet dat het een neppil is. Communiceren met het centraal zenuwstelsel om perceptie van bedreiging weg te nemen, is wat alle methoden met elkaar gemeen hebben. .

Pijn vermindert als de (perceptie van) bedreiging afneemt

Conclusie
De toekomst van chronische pijn ligt in het geruststellen van het centraal zenuwstelel en dat vormt het hart van een duurzame aanpak. Het is wel degelijk mogelijk om pijn te minderen met mobiliseren, maar het heeft zelden te maken met centreren van het gewricht of het losmaken van verklevingen. Mobiliseren is ‘slechts’ communiceren, niet met gewricht, maar met het brein.

Meer artikelen uit deze categorie 'Klinische leefstijl':

Voor chronische pijn kun je naar de vitaliteitstherapeut

Ongeveer 18 procent van de Nederlandse bevolking heeft last van chronische pijnklachten en ze kunnen niet echt ergens terecht. Bloed- en beeldvormend onderzoek wijzen niets uit en pijnstillers werken steeds korter. De vlucht naar het alternatieve circuit is...

Boekrecensie: Diabetes type 2? Maak jezelf beter

Een vroegtijdige diagnose, behandeling en leefstijlaanpassingen kunnen diabetes type 2 voorkomen een zelfs terugdraaien. Dit staat op de achterzijde van het boek geschreven door specialisten Hanno Pijl en Karine Hoenderdos. Het is geen nieuw boek, maar wel een die dit...

Meer koolhydraten effectief bij diabetes

Met al het lowcarb-geweld in het nieuws lijkt het alsof afslanken meer met koolhydraten te maken heeft dan met de energiebalans. Men lijkt er zelfs van overtuigd dat lowcarb de enige optie is bij diabetes type 2. Dit is echter in strijd met al het bewijs. Koolhydraten...

Dit onderwerp wordt behandeld in de opleidingen:

Recente artikelen (Kennisbank) uit overige categorieën:

 

Positieve psychologie deel 7: 20 jaar jong, tijd voor een feestje?

Psychologie is de studie van het menselijk gedrag en de laatste honderd jaar toch vooral van ziekelijk gedrag. Hoewel er natuurlijk wel onderzoeken plaatsvonden die methoden onderzoeken om ons zelf te verbeteren, zijn die ondergesneeuwd geraakt. Vanaf 1998 veranderde...

Spierhypertrofie deel 4: Meer schade, meer spiergroei?

  De zoektocht naar efficiëntere manieren van het bereiken van spierhypertrofie heeft drie mechanismen blootgelegd, namelijk trainingsvolume, metabole stress en spierschade. Wat is de rol van de laatste en is het überhaupt noodzakelijk?Groei zonder schade Om...

Redactionele noot

Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, worden opgeslagen of openbaar gemaakt in enige vorm of op enige wijze zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

We vernemen graag feedback over onze artikelen, omdat we verantwoording afleggen voor claims belangrijk vinden. 

Wil je kennis uitwisselen over vitaliteit, fitness en leefstijl met andere (aspirant)professionals, bezoek dan Café Chivo op Facebook.

 

Geraadpleegde bron(nen)

  • Hsieh CY (2002), Vicenzino B, Yang CH, Hu MH, Yang C. Mulligan’s mobilization with movement for the thumb: a single case report using magnetic resonance imaging to evaluate the positional fault hypothesis. Man Ther. 2002 Feb;7(1):44-9.
    Melzack R (1999) From the gate to the neuromatrix. Pain. 1999 Aug;Suppl 6:S121-6. Review.
  • Steffens D, Hancock MJ, Maher CG, e.a. Does magnetic resonance imaging predict future low back pain? A systematic review. Eur J Pain. 2014 Jul;18(6):755-65. doi: 10.1002/j.1532-2149.2013.00427.x. Epub 2013 Nov 26. Review.

Share This