De ego-depletietheorie is dood, wilskracht is geen batterij

door | mei 3, 2016 | Coachen | 0 Reacties

“Big news: RRR of ego depletion reveals no effect. Nada. Zip. Nothing”. Deze tweet van psycholoog Michael Inzlicht zorgde voor een schokgolf onder de psychologen. De hertest van het klassieke ego-depletie experiment had gefaald.

 

De ego-depletie theorie van Roy Baumeister is een psychofysiologisch model van wilskracht. De decennia oude theorie is de steun en toeverlaat van veel psychologen en stelt dat wilskracht vergelijkbaar is met een batterij. Als je de wilskrachtbatterij gebruikt, dan loopt hij leeg en verklaart waarom je na een lange dag werken niet meer in staat bent om verleidingen te weerstaan als junk food. Het fysiologisch deel van deze theorie was gebaseerd op glucose. Het brein zou door een tijdelijk tekort aan brandstof, de wilskracht verliezen. Dit fysiologisch deel was van meet af aan al controversieel, omdat het in strijd is met de toenmalige en ook de huidige kennis van het breinmetabolisme. Hoewel er fouten gemaakt kunnen zijn in de replicatietesten, is de theorie nu wel gevallen. Er waren namelijk al eerder uitkomsten van experimenten die in strijd waren met de theorie.

 

Een bekend voorbeeld van een tegenstrijdigheid, is de opgeruimde werkplek. Je kunt uren bezig zijn met het uitstellen van een belangrijke taak, maar als je vervolgens alles van je bureau afstort in een doos, dan is er ineens wel wilskracht om aan die taak te beginnen. Als een batterij instant herladen is, dan is het maar de vraag of hij in eerste instantie ook echt leeg was. Dit is slechts een voorbeeld uit velen en met het replicatiefalen kunnen de boeken wel herschreven worden.

Als wilskracht psychofysiologisch uitgeput kan raken, hoe is het dan mogelijk dat het instant opgeladen kan worden?

De replicatie is nog niet gepubliceerd, maar wel in 2014 geregistreerd (Holcombe AO). In totaal deden 24 laboratoria over de hele wereld mee. Aangezien de testen allemaal hetzelfde zijn en de datavergaring ook, hoeft er geen meta-analyse plaats te vinden. Het is immers een groot onderzoek, waardoor de uitkomst betrouwbaarder is. Het is het derde grote ‘Registered Replication Report’ van een klassieke theorie in de psychologie en men is aan het puinruimen. Replicatiefalen zien we echter ook in de biologie en in de geneeskunde. Replicatiefalen is echter geen falen van de wetenschap, maar precies de reden waarom wetenschap werkt. We behouden het goede en schrappen hetgeen wat niet werkt. Replicatiefalen is het verlies van een theorie en de overwinning voor de psychologie.

 

Conclusie
De ego-depletietheorie is leidend geweest in het verklaren van wilskracht, maar heeft de tand des tijds niet doorstaan. Al eerder waren er conflicten, zeker in het fysiologisch deel van de theorie, maar nu blijken ook de gedragsexperimenten de gevonden resultaten niet te kunnen repliceren. Wilskracht bestaat, maar de ego-depletietheorie is dood.

Meer lezen uit deze categorie 'Coachen':

Beter presteren met de DiSC methode?

  Het Personal Profiling System (PPS), beter bekend als een DiSC assessment is eigenlijk geen persoonlijkheidstest, maar een die gedrag moet meten. Het is populair in het bedrijfsleven als coachingstool voor het aansturen van teams of persoonlijke ontwikkeling....

Misverstanden over millennials

Het is zonder meer waar dat we het tegenwoordig meer welvaart genieten dan voorheen. De generatie die daar de vruchten van plukt, de zogenaamde Millennials, die zijn mede gevormd door deze welvaart. Volgens Simon Sinek, hebben ze als gevolg daarvan geen goede...

Is spiritualiteit onderdeel van vitaliteit?

Vitaliteit betekent voor ons simpelweg meer leven en er zijn diverse factoren die eraan bijdragen of er juist afbreuk aan doen. Met een toename in belangstelling voor spiritualiteit, rijst de vraag of spiritualiteit noodzakelijk is voor vitaliteit. Wat is...

Dit onderwerp komt aan bod in de volgende opleidingen:

Meer lezen uit overige (kennisbank) categorieën:

Effectiviteit gezondheidsmanagement in het bedrijf

  Steeds vaker blijken bedrijven te investeren in gezondheidsmanagement en naar schatting hebben 50 miljoen werknemers over de hele wereld deze deels of geheel ondergaan. Een effectiviteitsanalyse die de wetenschappelijke toets kan doorstaan is zeldzaam, maar recent...

Hoe bruikbaar is de Bravermantest?

Volgens Dr. Eric Braverman vloeien veel van onze gezondheidsklachten voort uit een disbalans van neurotransmitters. Hij ontwikkelde een vragenlijst, de zogenaamde Bravermantest, waarmee een dergelijke disbalans vastgesteld zou kunnen worden, die vervolgens leidt tot...

De glycemische index (GI) is nutteloos?

Het lichaam heeft verschillende mechanismen om de bloedsuikerspiegel te bewaken. Dat kan het lichaam uitstekend, maar op één of andere wijze vinden we het nodig om ons lichaam constant te micromanagen. De glycemische index/last is zo'n stuk gereedschap om ons lichaam...

Redactionele noot

Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, worden opgeslagen of openbaar gemaakt in enige vorm of op enige wijze zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

We vernemen graag feedback over onze artikelen, omdat we verantwoording afleggen voor claims belangrijk vinden. 

Wil je kennis uitwisselen over vitaliteit, fitness en leefstijl met andere (aspirant)professionals, bezoek dan Café Chivo op Facebook.

 

Geraadpleegde bron(nen)

  • Bolier L (2013), Haverman M, Westerhof GJ, e.a. Positive psychology interventions: a meta-analysis of randomized controlled studies. BMC Public Health. 2013 Feb 8;13:119
  • Carter EC (2015), Kofler LM, Forster DE, McCullough ME. A series of meta-analytic tests of the depletion effect: Self-control does not seem to rely on a limited resource. J Exp Psychol Gen. 2015 Aug;144(4):796-815
  • Sripada C (2014), Kessler D, Jonides J. Methylphenidate blocks effort-induced depletion of regulatory control in healthy volunteers. Psychological Science, 25, 1227-1234

Share This