We moeten meer verbinden, zo is de boodschap, want ontkerkelijking / neoliberalisme / individualisme / sociale media, etc. Dat is niet wat het beste bewijs je vertelt en het is ook niet het overgrote deel van de praktijk. Ja, natuurlijk zijn er mensen die gebrek aan verbinding hebben, maar de meeste hebben een frustratie van hun autonomie. Ik zal dat illustreren aan de hand van onderzoek over lockdowns en het effect op jongeren.

Zo hebben onderzoeken van Costa et al., 2022, en Cantarero et al., 2021, laten zien dat sociale verbondenheid via digitale middelen niet alleen kan worden onderhouden, maar zelfs kan toenemen.

Een gebrek aan autonomie daarentegen blijkt duidelijk depressie en angstgevoelens te voeden, zoals Schwinger et al., 2020, en Vermote et al., 2022, hebben aangetoond.

Een Portugees onderzoek is met name interessant omdat de gevoelens van eenzaamheid uitsluitend omgekeerd correleerden met competentie.

Het idee is dat er een gebrek is aan sociaal vergelijk. Men krijgt vaak te horen dat je niet moet vergelijken, maar sociaal vergelijken is cruciaal voor onze ontwikkeling. Als je iemand iets ziet doen wat jij ook graag wilt, dan doe je het na. Op dat moment zie je meteen op welk niveau je zit en ga je aan de slag om dat gat te dichten. Je ontwikkelt je door sociaal vergelijken, en dat is precies wat er ontbrak. Dat leidde tot frustratie van competentie en daarmee eenzaamheid.

Dit geldt ook voor sociale media. Het is bij uitstek een markt voor vergelijking en veel jongeren vinden het inspirerend. We zien echter dat ongelukkige mensen juist langer actief blijven op sociale media en daar ongelukkiger van worden. Het is omgekeerde causaliteit.

Dit betekent dus niet dat verbinding onbelangrijk is, maar het idee dat daar juist het probleem schort is in strijd met alles wat we nu weten. Relaties en autonomie zijn beiden belangrijk, omdat beiden psychologische basisbehoeften zijn, evenals competentie. Het gebrek aan zorgvuldigheid, is de reden waarom competentie frustratie wordt aangezien als eenzaamheid en waarom we gebrek aan autonomie, hetgeen leidt tot een antisociale attitude, aanzien voor gebrek aan verbinding.

Dat gaat niet opknappen door het te verhullen met vage containerbegrippen zoals zingeving. En als het gaat om 'We are one', dan is het zeker zo dat we op verschillende niveaus met elkaar verbonden zijn, maar het betekent niet dat verbondenheid de enige psychologische basisbehoefte is. Wij zouden mensen begeleiden met het ontdekken hoe zij de psychologische basisbehoeften op hun authentieke manier kunnen bevredigen.

Hoe je mensen daarmee kunt helpen, leer in onze los te volgen module Veranderkunde / Identiteitsontwikkeling, onderdeel van de opleiding Vitaliteitskundige die beiden weer starten in mei.