Niet minder, maar meer psychologie graag

We snappen het punt dat hoogleraar Monique Kremer probeert te maken en sympathiseren er zelfs mee, want ze pleit ervoor om verantwoordelijkheid en schuld niet bij het individu neer te leggen. Haar betoog doet echter geen recht aan de breedte en diepte van de discipline psychologie. Wij pleiten juist voor méér psychologie, vooral binnen andere disciplines.

Psychologie is overal, maar kleurenschema’s maken daar geen deel van uit. Dat is gewoon pseudowetenschap. Dat een experiment over schaarste en IQ niet repliceert, is geen probleem van de psychologie, maar het proces van wetenschap. Psychologie doet het niet slechter dan dan biologische, biomedische en overige sociale wetenschappen. Daarnaast zijn er veel psychologische constructen die crosscultureel en onafhankelijk repliceren, zowel in observationeel als experimenteel onderzoek.

Psychologie gaat niet over me, myself and I, maar over wat er gebeurt binnen de persoon en tussen personen wanneer zij interacteren met hun omgeving. Het idee dat we sociale wezens zijn, pleit niet tegen psychologie; het ís psychologie, sociale psychologie wel te verstaan. Ik zie vooral een betoog tegen poppsychologie en pseudowetenschap, maar dat is een heel andere discussie.

Zoals ik al vaak aangeef, zou het heel goed zijn om de best-of-breed constructen uit de gammawetenschappen, zoals sociologie, economie, antropologie en politicologie, uit te wisselen, zodat we een meer geïntegreerd perspectief ontwikkelen in plaats van het schetsen van karikaturen. Dat betekent dus niet minder, maar juist meer psychologie. Dat zie je gelukkig steeds meer, zoals de stromingen sociologische sociale psychologie en politieke psychologie, en de wijlen psycholoog Kahneman kreeg niet voor niets de Nobelprijs voor de economie.