De vagale zenuw aanpak lost je probleem niet op
Ik heb geen probleem met lichaamswerk, maar wel met een verkeerde uitleg van biologie en zeker neurofysiologie wanneer men de therapie bouwt rondom de nervus vagus.
Het veronderstelde mechanisme
De nervus vagus wordt in dit domein meestal gebruikt als “brugconcept” tussen (1) basale neurofysiologie van het autonome zenuwstelsel en (2) klinische taal over veiligheid, dreiging en regulatie in lichaamsgerichte therapie. Daarbij lopen twee sporen door elkaar: wat stevig fysiologisch onderbouwd is, en wat vooral uit de polyvagaaltheorie komt (populair in traumatherapie, maar Porges heeft na twintig jaar nog steeds zijn claims niet kunnen aantonen).
Het voorspellende brein
Dit is niet hoe de ervaring van veiligheid werkt. We hebben een voorspellend brein dat informatie uit verschillende bronnen gebruikt om een mentaal model van de wereld te maken. In die wereld gaat het niet om veiligheid, maar om het vervullen van basisbehoeften, biologisch én psychologisch. Het verhaal rondom de nervus vagus zelf heeft effect; daarom is lichaamsgericht werk met uitleg (ook) een psychologische interventie.
Het werkt in de praktijk?
Kan het werken? Natuurlijk: nagenoeg alles kan werken, maar het is belangrijk om te begrijpen waarom iets werkt. Als je het onderliggende mechanisme begrijpt, heb je niet alleen meer kennis, maar ook meer mogelijkheden. Hierbij een betoog over waarom “als iets werkt in de praktijk” niet genoeg is:
Meer leren:
Wil je meer leren over hoe het voorspellend brein en basisbehoeften het fundament vormen voor gezonde ontwikkeling (niet per se therapie), dan kun je de module Emotieregulatie (chivo.nl/mer) volgen.
