Conscientieusheid, de belangrijkste voorspeller van academische en werkprestaties, is bij jong volwassen in de VS in vrije val geraakt tijdens de pandemie en niet meer hersteld volgens dit FT-artikel. De data zijn echter van de UAS (Understanding America Study) en daar is peerreviewed over gepubliceerd.

De grafiek laat zien dat de hele persoonlijkheid van slag is in de groep 18 tot 30 jaar. Neuroticisme nam toe en extraversie daalde. Hoewel deze twee onafhankelijke trekken zijn, beïnvloeden ze elkaar: een daling van neuroticisme kan ertoe leiden dat mensen vaker op pad gaan. Conscientieusheid wordt het hardst geraakt.

Omdat we de onderliggende analyse hebben, baseren we onze uitspraken op Sutin et al. (2022), die gebruikmaakt van dezelfde longitudinale dataset. De analyse van Sutin is vooral pre- en post pandemie analyse.

In de UAS wordt de BFI gehanteerd en dat is een korter, maar minder betrouwbaar persoonlijkheidsmeetinstrument (test-hertest: .65–.78). Dat is relevant voor Sutin én FT artikel. De data van Sutin lopen tot 2022, terwijl die van FT tot en met 2024 gaan.

Een andere beperking is dat Sutin absolute scores gebruikt en geen percentielen, waardoor vergelijken met FT lastiger wordt. Wij hebben deze daarom omgezet naar percentielen ter controle. De cijfers verschillen iets omdat we een SD hebben genomen uit een andere dataset, maar de trends zijn gelijk.

Omgerekend naar percentages pre- en postpandemie:

➡️ Openheid –2,5%
➡️ Consciëntieusheid –3,2%
➡️ Extraversie –3,4%
➡️ Aangenaamheid –2,2%
➡️ Neuroticisme +0,4%

Gemiddeld verandert de persoonlijkheid ongeholpen met 2 procent per decennium en deze percentageverschillen zie je doorgaans in reactie op interventie zoals therapie/training (Roberts BW, 2017). De veranderingen vallen dus binnen een bandbreedte die op korte termijn corrigeerbaar is. Van een vrije val is geen sprake.

De daling in consciëntieusheid is opvallend, omdat deze trek in deze leeftijdscategorie normaal juist toeneemt (eerste baan, eerste vaste relatie, etc.). Er lijkt sprake van een trendbreuk in de identiteitsontwikkeling van jongvolwassenen.

Sutin et al. (2022) verklaren de veranderingen vooral door langdurige stress en onzekerheid, het wegvallen van sociale rollen en routines, en verstoring van normale ontwikkelingspaden. Minder face-to-face contact en minder kansen voor nieuwe ervaringen deden extraversie en openheid dalen, terwijl economische en sociale stressoren en een gebrek aan structuur bijdroegen aan lagere consciëntieusheid.

Het totaal van lagere conscientieusheid en de de minimale toename van neuroticisme, suggereert meer op doelloosheid dan paniek. Hoewel de verandering voor een hele generatie lijkt te gelden, zien we het niet als een doemscenario.

𝗠𝗲𝗲𝗿 𝗹𝗲𝗿𝗲𝗻

Dit is een onderwerp in de module Identiteitsontwikkeling (chivo.nl/mio), onderdeel van de opleiding tot Vitaliteitskundige (chivo.nl/ovk) waarbij je alle ins en outs leren over mens en motivatie.