Autonomie-ondersteuning leidt tot grit

Mental toughness en grit gaan over het vermogen om door te zetten als het zwaar wordt. Toch worden ze vaak in verband gebracht met het “verharden” van situaties: blootstelling aan ontbering, het onthouden van slaap, eten, vrijheid of zelfs waardigheid. Weerbaarheid zou dan groeien door afzien. Maar is dat echt hoe we onze kinderen zouden moeten opvoeden?

𝗩𝗮𝗻 𝘁𝗲𝗸𝗼𝗿𝘁 𝗻𝗮𝗮𝗿 𝗼𝘃𝗲𝗿𝘃𝗹𝗼𝗲𝗱

Stel je voor dat we niet beperken of verharden, maar juist geven wat jongeren écht nodig hebben: de bevrediging van hun psychologische basisbehoeften. Zou dat ook tot doorzettingsvermogen leiden? Dat is onderzocht met dezelfde vragenlijsten die grit en mental toughness meten. Als deze eigenschappen betere prestaties voorspellen, zou een hogere score positief zijn.

𝗗𝗲 𝗼𝗻𝗱𝗲𝗿𝘇𝗼𝗲𝗸𝗲𝗻

Twee grote gerandomiseerde studies (Cheon et al., 2024) met 3000 en 2000 leerlingen testten dit. In de eerste studie werd grit gemeten, in de tweede mental toughness. Ongeveer de helft van de leerkrachten volgde een training in autonomie-ondersteuning, gericht op het vervullen van psychologische basisbehoeften van leerlingen. Er werd gemeten in week 1, 10, 18 en 44. In de tweede studie werd ook gekeken naar steun van medeleerlingen.

Als grit en toughness vooral het gevolg zouden zijn van ontbering, zou overvloed aan basisbehoeften géén hogere scores opleveren. Maar dat gebeurde juist wel – en niet een beetje: het effect was zelfs groot te noemen.

𝗩𝗿𝗶𝗷𝘄𝗶𝗹𝗹𝗶𝗴 𝗹𝗶𝗷𝗱𝗲𝗻

Het verschil zit in wat wij intern “vrijwillig lijden” noemen, tegenover “onvrijwillig lijden”. Ontbering overkomt ons omdat het bij het leven hoort. De vraag is of je jongeren daar bewust aan moet blootstellen om ze weerbaarder te maken. Deze onderzoeken suggereren van niet, en sluiten aan bij talloze andere studies waaruit blijkt dat autonomie-ondersteuning leidt tot betere prestaties, op school én op het werk (Slemp et al 2024). Deze RCT’s laten zien dat grit en mental toughness eerder producten zijn van behoeftenbevrediging dan van deprivatie.

𝗘𝗿 𝗶𝘀 𝗴𝗲𝗲𝗻 𝗼𝘃𝗲𝗿𝗯𝗲𝘀𝗰𝗵𝗲𝗿𝗺𝗶𝗻𝗴

Stel je voor dat er zware tijden komen. Kies je dan liever iemand die goed gevoed, uitgeslapen en gezond is, of iemand die “gehard” is door tien dagen niet te eten? Dat de laatste niet klaagt, betekent niet dat die weerbaarder is. Dat druist in tegen zowel logica als de data. Onze jongeren en werknemers zijn niet zwak, omdat we ze overbeschermen, maar juist onderbeschermen omdat we niet weten wat autonomie-ondersteuning in de praktijk betekent, maar die kennis is er allang.

𝗠𝗲𝗲𝗿 𝗹𝗲𝗿𝗲𝗻

Weerbaarheid en veerkracht zijn genuanceerde constructen die los van elkaar kunnen bestaan. Daar valt veel over te vertellen en te leren. Hoe je dat onderscheid maakt en versterkt, leer je in onze opleiding tot vitaliteitskundige (chivo.nl/ovk).

Dit thema behandel ik ook in mijn workshop Purboarding tijdens het Evidence-based HR-seminar op 13 november (evidencebasedhr.nl). Ben jij erbij?