De Australische (suiker)paradox leidt tot een heksenjacht

door | apr 7, 2017 | Leefstijl, Voeding | 0 Reacties

In 2011 publiceerden hoogleraar Jennie Brand-Miller en dr. Alan Barclay, beiden vooral bekend van hun werk met betrekking tot de glykemische index, een controversiële publicatie genaamd de Australische paradox (Barclay AW 2011). Op basis van de data kwamen zij tot de conclusie dat obesitas weliswaar toenam in Australië, maar de suikerconsumptie in diezelfde periode afnam. Het leidde tot een ware heksenjacht op de twee wetenschappers.

Als suiker de obesitasepidemie veroorzaakt, dan zou de suikerinname moeten stijgen, toch?

De Australische paradox
In de periode dat het draagvlak toenam om suiker als zondebok aanvaarden voor de obesitasepidemie, viel het twee gerenommeerde onderzoekers op, dat in het Verenigd Koninkrijk de suikerconsumptie niet was gestegen, maar de obesitasprevalentie wel. In Australië bleek de suikerconsumptie in diezelfde periode zelfs 16 procent te dalen, een fenomeen dat de Australische paradox werd gedoopt.

Internetheksenjacht op onderzoekers die durven te twijfelen aan het suikerkwaad

Voeding en emotie
Onderwerpen over voeding gaan steeds vaker gepaard met enorme emotie. Het radicalisme lijkt hoogtij te vieren, zo bemerken wij al jaren in discussies op sociale media. Deze publicatie werd dan ook niet met open armen ontvangen en er ontketende zich een ware internetheksenjacht op de twee onderzoekers. Ze werden beschuldigd van het vervalsen van data, van roekeloosheid en een gevaar voor de publieke gezondheid genoemd. Uiteraard werd er geïnsinueerd dat ze werkten voor de voedingsindustrie. Een argument dat weinig waarde heeft, aangezien onderzoek van de industrie over suiker van betere kwaliteit is dan zogenaamd onafhankelijk onderzoek. Let wel, we hebben het hier over gezaghebbende onderzoekers met een onberispelijke staat van dienst, die hun conclusies baseerden op data. De weerstand daarentegen was alleen maar gebaseerd op een mening. Toch waren de beschuldigingen voldoende om een officieel onderzoek te initiëren.

Meningen op het internet raken de onderzoekers persoonlijk

De uitkomst
Vorige maand verscheen uiteindelijk het 86 pagina’s tellend rapport van een externe onafhankelijke auditeur die de zaak 6 maanden lang onderzocht. De conclusies uit het persbericht (UoS 2014):

  • A formal inquiry into allegations brought against a University of Sydney academic and her research collaborator has found no research misconduct occurred.
  • There was no breach of the University’s research code of conduct or of the Australian Code for the Responsible Conduct of Research.
  • Consequently, there is no basis for further investigation and the allegations have been dismissed.

Geen basis voor de beschuldigingen dus. In het rapport treffen we ook nog de mening van de auditeur:

It is my view that, at interview, Professor Brand-Miller and Dr Barclay presented as open, honest, and well-intentioned academics … The stress resulting from the impact of the Complainant’s allegations on their scientific integrity was apparent. They each expressed the view that over the past few years they had effectively undergone ‘trial by internet’ due to the manner in which the Complainant had aired the allegations in the public domain.

De beschuldingen hebben volgens de auditeur een verregaand persoonlijk effect gehad op de onderzoekers, mede door de internetveroordelingen.

Onderzoek op basis van hysterische beschuldigingen en suggestieve veronderstellingen

Overwegingen
Het is duidelijk dat er geen enkele basis is voor de beschuldigingen, maar het heeft een formeel onderzoek niet in de weg gestaan. Hoewel sommigen dat toejuichen, weerspiegelt het een tijdsgeest die zorgen baart. Wie eist bewijst, is nogal altijd het uitgangspunt en zo’n onderzoek had, omdat er geen concrete aanwijzingen waren, daarom nooit plaats mogen vinden. Er waren namelijk alleen hysterische beschuldigingen op basis van suggestieve veronderstellingen.

 

Meer bewijs
Eenmaal vrijgesproken, zijn de onderzoekers verder gaan spitten. Drie jaar later publiceerden zij een nieuw rapport (Brand-Miller JC 2017). Zij vonden uit vier onafhankelijke Australische datasets, dezelfde trend. Suikerinname en de obesitastrend staan haaks op elkaar. Met een daling van 10 tot 26 procent van de suikerconsumptie, afhankelijk van de periode waarin gemeten is, blijft de Australische paradox overeind. Deze dalende trend is ook aangetroffen in de frisdrankconsumptie.

Voeding is emotie, maar professionals houden het bij de feiten

Conclusie
Gerenommeerde onderzoekers Jennie Brand-Miller en Alan Barclay vonden een opvallende correlatie die de Australische paradox wordt genoemd. Het leidde tot wilde beschuldigingen, een onderzoek en een vrijspraak van een vermeende misdaad waar geen enkele aanwijzing voor was. Voeding is emotie, zoveel is duidelijk, maar wel ten koste van alle redelijkheid. Inmiddels blijven de bewijzen opstapelen waaruit blijkt dat de obesitasepidemie niet te wijten kan zijn aan suikertoename.

Meer lezen uit deze categorie 'Leefstijl':

Coachen in perspectief deel 3: Intrinsieke motivatie overschat

Motivatie is datgene wat mensen drijft tot actie en die motivatie kan extern of intern worden opgewekt. Men spreekt dan van respectievelijk extrinsieke en intrinsieke motivatie. Veel coaches en trainers leggen de nadruk op intrinsieke motivatie om succes te halen,...

Voeding maakt kanker erger

De afgelopen dagen hebben in het teken gestaan van een verdere ontrafeling van het Warburg-effect, wat geleid heeft tot de krantenkop 'Suiker maakt kanker erger'. Dat is helemaal niet de conclusie die je uit dit onderzoek kunt trekken en daarom zetten we het nog eens...

Bestaan ochtend- en avondmensen in de natuur?

Als we gaan kamperen dan verandert ons slaappatroon, want we gaan vroeger naar bed en komen er gemiddeld ook vroeger uit. Dat geldt ook voor de avondmensen, maar zou het dan betekenen dat de avondmens eigenlijk niet bestaat? Hoe zit het dan bij traditioneel levende...

Dit onderwerp komt aan bod in de volgende opleidingen:

Recente artikelen (kennisbank) uit overige categorieën:

Hoe betrouwbaar zijn energetische-therapieën?

Energetische therapieën gaan uit van energie, die we niet kunnen meten en ook niet passen in alles wat we weten over energie. Het is daarmee een bovennatuurlijk fenomeen en de vraag is hoe plausibel therapieën zijn, die gebaseerd zijn op energie die niet te vinden is?...

Is emotie-eten een zinloos begrip?

We kennen allemaal het clichébeeld van de emotie-eter, die zijn of haar troost vindt in eten. Ook zijn er diverse onderzoeken, die een jeugdtrauma associëren met een verhoogd risico op obesitas. Het sterkt het beeld dat negatieve emoties en stress de oorzaak zijn van...

De rol van GABA bij chronische pijn

Stress is de reactie die het lichaam geeft op prikkels die belastend zijn. Deze reactie wordt gereguleerd door het autonoom zenuwstelsel, hypothalamus, hypofyse en de bijnier(schors), ook wel de HHB-as genoemd. Chronische stress wordt gecorreleerd met meer pijn en dat...

Redactionele noot

Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, worden opgeslagen of openbaar gemaakt in enige vorm of op enige wijze zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

  • Artikel geupdate met bevestiging van de Australische paradox in 2017 onder kopje ‘Meer bewijs’
  • Het originele artikel is gepubliceerd op 21 juni 2014

Geraadpleegde bron(nen)

  • Barclay AW (2011), Brand-Miller J. The Australian paradox: a substantial decline in sugars intake over the same timeframe that overweight and obesity have increased. Nutrients. 2011 Apr;3(4):491-504.
  • Brand-Miller JC (2017), Barclay AW. Declining consumption of added sugars and sugar-sweetened beverages in Australia: a challenge for obesity prevention. Am J Clin Nutr. 2017 Apr;105(4):854-863.
  • UoS (2014) University of Sydney. Outcome of inquiry into ‘Australian Paradox’ research. Press release: 18 July 2014

Share This